بررسی رژیم های کلسیمی به وسیله کربنات کلسیم و سنگ آهک در جیره طیور

در رژیم های دام و طیور مطالعات انجام می شود تا میزان کلسیم با دقت مورد توجه قرار گیرد زیرا ممکن است منبع کاهش مقاومت پوسته تخم مرغ باشد. برای افزایش مقاومت  پوسته تخم مرغ شما می توانید از مواد کلسیم دار و سنگ آهک در جیره طیور و دام ها استفاده کنید.

کلسیم یکی از آن مواد مغذی ضروری است که می توان آن را ارزان تهیه کرد. این امر در مورد انواع رژیم های غذایی برای خوک، طیور، نشخوارکنندگان، حتی حیوانات خانگی صادق است. هزینه یک تن کربنات کلسیم حدود 80 یورو است، در صورتی که فسفات مونوکلسیم (منبع اصلی فسفر) بیش از 500 یورو به ازای هر تن است. جای تعجب نیست که بیشتر تمرکز (تحقیق، بازاریابی، تبلیغات) روی فسفر (فیتاز) است، در حالی که کلسیم تا حد زیادی نادیده گرفته می شود- برخلاف نمک و سدیم.

به طور کلی، کربنات کلسیم (به شکل خالص یا سنگ آهک) به عنوان حامل اکثر محصولات از پیش مخلوط شده (داروها، ویتامین ها، مواد معدنی، افزودنی های تغذیه ای و حتی برخی از کنسانتره ها) استفاده می شود. حتی به میزان 0.5 درصد در کنجاله سویا به عنوان تقویت کننده جریان اضافه می شود- واقعیتی که تا حد زیادی ناشناخته است. بنابراین، اکثر رژیم های غذایی معمولاً حاوی 10 تا 20 درصد کلسیم بیشتر از رقم هدف واقعی مورد استفاده در فرمولاسیون خوراک هستند. اگر مسئله هزینه و قیمت را نادیده بگیریم، عملاً هیچ مشکلی ایجاد نمی شود، تنها استثناء قابل توجه در انواع به خصوصی از مرغ ها است.

در حالی که اکثر رژیم های غذایی حیوانات کمتر از 1 درصد کلسیم دارند، رژیم غذایی لایه ای باید به میزان قابل توجهی بیشتر باشد. در واقع، چنین رژیم هایی حاوی 3 تا 4 درصد است، فقط به این دلیل که تشکیل هر پوسته تخم مرغ به 2 گرم کلسیم نیاز دارد (حدود 5.5 گرم کربنات کلسیم). بنابراین، حداکثر مصرف کلسیم برای این حیوانات بسیار مهم است. اگرچه بیش از 4 درصد کلسیم در رژیم غذایی می تواند باعث اختلالات متابولیک شود (و از این رو سایر رژیم ها برای به حداکثر رساندن جذب کلسیم به جای مصرف آن استفاده می شود)، اما احتمال کمبود کلسیم در بحث ما در اینجا مورد توجه است. همانطور که تصور منطقی است، کاهش مصرف کلسیم باعث می شود که مرغ های لایه ابتدا ذخایر استخوانی خود را از بین ببرند(با اختلالات ناشی از پا)، و سپس تولید تخم مرغ را کاهش داده و در نهایت متوقف کنند. در تمام این مدت، مقاومت پوسته تخم مرغ کاهش می یابد و تعداد تخم مرغ ترک خورده افزایش می یابد.

کلسیم در جیره طیور

اگرچه کربنات کلسیم خالص خوراکی (از نظر خوراک) نسبتاً ارزان است، اما منبع دیگری از کلسیم وجود دارد که حتی ارزانتر است. این سنگ آهک است که هزینه آن بین 30 تا 50 یورو برای هر تن متریک است. می توان معتقد بود که چنین تفاوت قیمتی در طرح بزرگ فرمول بندی خوراک کافی نیست. اما وقتی هزینه هر تخم مرغ در نظر گرفته شود (مثلاً 10 سنت) مشخص می شود که هر گونه پس انداز ارزش ارزیابی دارد.

سنگ آهک از طیف گسترده ای از منابع و در اشکال و درجه سختی بسیار متفاوت به دست می آید. بنابراین، حلالیت، در دسترس بودن و حتی غلظت آن در کلسیم می تواند غیرقابل پیش بینی باشد. به عنوان مثال، غلظت کلسیم بین 32 تا 38 درصد متغیر است. اغلب، همانطور که در عمل تجاری صادق است، یک بار از سنگ آهک ممکن است حاوی سطوح پایین تری از کلسیم باشد. و از آنجا که تجزیه و تحلیل کلسیم پرهزینه و وقت گیر است، چنین آزمایشات آزمایشگاهی فقط می توانند میزان تنوع را کنترل کنند- بنابراین، اگر مقدار واقعی در حال حاضر مصرف شده باشد، چندان مفید نخواهد بود. با فرض اینکه یک رژیم معمولی لایه ای حاوی 10 درصد سنگ آهک باشد، این به محدوده 3.2 تا 3.8 درصد کلسیم رژیم غذایی تبدیل می شود. تفاوت (0.6 درصد) برای رژیم های مرغ لایه ای نادیده گرفته می شود.

 

سنگ آهک در برابر صدف

ذرات درشت سنگ آهک یا صدف اغلب در ساعات عصر برای جیره طیور انتخاب می شود تا به دلخواه انتخاب شوند. این کار مستقل از تغذیه معمولی انجام می شود و علاوه بر کلسیم موجود در خوراک است. اول از همه، وقتی جیره طیور با سنگ آهک بر اساس مقادیر واقعی تهیه می شود به تنهایی می تواند نشان دهد که سطح واقعی کلسیم در خوراک کمتر از آن چیزی است که انتظار می رود. دوم، برخی از تولیدکنندگان معتقدند صدف بر سنگ آهک برتر است، در حالی که برخی دیگر این دو را برابر می دانند و ارزان تر را ترجیح می دهند: سنگ آهک. این وضعیت گیج کننده توسط بسیاری از گزارش های تحقیقی به همان اندازه گیج کننده می شود. به نظر من، غلظت بسیار متغیر کلسیم و مشکل در انتخاب اندازه ذرات اشتباه در سنگ آهک است که پشت چنین سردرگمی است.

سنگ آهک دولومیتی. غالباً آنقدر ارزان ارائه می شود که بسیاری از متخصصان تغذیه را وادار می کند آن را به عنوان منبع کلسیم برای لایه ها یا به عنوان یک پرکننده و حامل محصولات از پیش مخلوط شده در نظر بگیرند. با این حال، سنگ آهک دولومیتی (همیشه) دارای مقادیر زیادی منیزیم (بیش از 10 درصد) است. منیزیم در جذب محل جذب با کلسیم رقابت می کند و به همین دلیل در رژیم های غذایی برای لایه ها مشکل محسوب می شود. سطوح اضافی منیزیم همچنین می تواند کلسیم را در روده متصل کند، بنابراین دسترسی آن را کاهش می دهد. به همه این دلایل، سنگ آهک دولومیتی نباید در رژیم های لایه ای استفاده شود.

 

لازم نیست سنگ آهک به دلیل منبع غیرقابل اعتماد کلسیم محکوم شود. به هر حال، دارای برچسب قیمتی است که با کیفیت آن مطابقت دارد. برای حل این مشکل سه راه حل وجود دارد:

  • برای توجیه تجزیه و تحلیل کلسیم آزمایشگاهی مقادیر زیادی سنگ آهک تک منبع بخرید. اگر سنگ آهک از تأمین کنندگان مختلف تهیه شود، این غیر عملی می شود.
  • از تأمین کننده ای که ضمانت کتبی میزان کلسیم را ارائه می دهد خرید کنید و سالی یک یا دو بار با تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی آن را بررسی کنید.
  • خرید مستقیم از یک منبع (معدن)، با دور زدن مرحله معامله گر. شما هنوز باید حداقل سالی یک آزمایش آزمایشگاهی را انجام دهید.

در پایان هنگامی که تخم مرغ های ترک خورده یک مشکل دائمی هستند، ممکن است شایسته باشد که سنگ آهک را با کربنات کلسیم خالص تعویض کرده و از کربنات کلسیم خالص با اطمینان بالا در جیره طیور استفاده کرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.